اندیشه

به نام هستي بخش - بهروز فرهادیان – 24 فروردین 1400

کویه وا ریم

هَی هالو تو یَه دَم بیل بیا تا رِویم

کم بخور نونِ پَتی تو بیا تا رِویم

مو خو رَدُم چِزه ایسا اِخوم

مِنه ای رَدِن هم اِگُم بیا تا که رِویم

پیا هَی اِگو کُیه خوی که تو رِوی

هَی هالو مو چه دونُم فقط بیا تا رِویم

کُیه خواستیم ریم مُ خُ زِ ویرُم رَده

ایسا هَمِتون اِگُین بیا تا که رِویم

هر که نَونِه اِگُ شاید ایسا اِدونین

کویه وا ریم که هَی اِگُین بیا تا رِویم