به نام هستي بخش - بهروز فرهادیان – 25 خرداد 1400

پری زَیدِه

پَری زَیدِه گوش بِگِر سیچِه نیاهی

مَر که مُ چه بِت گُدُم که هَی گُرُوسی

تو هَی فیت فیت اِکُنی رِوی زِ ایچو

حالا که اِخُی رِوی سیچِه گُرُوسی

مُ خُ نَونُم تو چِتِه دست زِ کارات نیوِرداری

تا یَچی اِگُم فیچ اِبُوی هَی اِگُرُوسی

تو رِوی یا نَرِوی حرفامُ زَنُم بِت

حالا تو هیچی نیگُی یا اِگُرُوسی