اندیشه

            به نام خدا - بهروز فرهادیان –  4 فروردین 1399  farhadian827@gmail.com

کُچُنُ

مُ خو بِت گُدُم تو وا لیز بِگِری

باز رَدی کُچُنُ

تو که هیچ گوش نیگِری

رَدی کُچُنُ

اَر همه بَنگ بِکُنِن

تو هم جوابِسونِ هیچ ندِه

تُندِ یکی گو :

"سیچِه جوابِسونِ نَده"

بِس گُ : پَ تو خُی ری کُچُنُ ؟

هر چه اِگُم کارِ چَواسِه اِکُنِه

پَه وا یَچی بُگُم که وختی چَواسِس اِکُنِه

یَه چی خُووِه دِرا

پَه ای گَوُویَل دَدُویَل

وا هر که جُورِ خُس حرف بِزنین