به نام خدا - بهروز فرهادیان –  6 اسفند 1398  farhadian827@gmail.com

کُر وُ بَوُو

 

یَه روز یَه پیا سُوار قاطر آبی .

کُرِس گو :

بَوَه کویِه ری ؟

بَوُوس گُ : خوم روم مالِه دُوُونی .

کُر که گُ : پَه ایمانِه وِل اِکُنی ؟

_ نه ، خوم یَه زینه خُو یارُوم مِنِ حونِه که کار کُنه !

_ پَه دام کم کار اِکُنِه ؟

_ نه ، ولی خُووه اَر هو هم بیا .

کُرِس گُ :

_ سی کی خُووِه ؟

_ اَر هو بیا کارا سِوِک اِبَون .

_نه بَوَه ، جَر اِیُفتِه بینِه دام و هو که اِیاری .

_نیلوم چینو وابُو .

_ دست تو وو مو نی .

_ په دست کیه ؟

کُر که گُ :

_ زِ هِمولا داره جنگ اِیُفتِه اَر دام فَهمی خو یَه جَهَندُم راست اِبو .

بَوُوس رَه مِنِه فِرگ . هی سَرِنِه ای وَر او وَر دِر اِدا .

یَه دَم اِوِرستا سَرِه پا وو دِر اِخَرد وو اِنِشَست .

جِغِلِه هم هَی ویرِس وا بَوُوس بی .

یِه نیم ساعت هِمطوری بیدِن که بوُوس گَد :

_ یِه چینِه وا گُم ، مو داشتم یه رَه لیش اِرَدَوم که کَروم رَسی به دادم .

جِغِلِه که مَنی اِخواست بِگِریوِه گُد :

_نه بِوُو تو خوت خُو رَه اِری .

بَوُوس یَه کم لَوانِه واز کرد وُ به کُرِس گُد :

_ مو خوم یَچی گُم . مو زینه نیستونوم وو هر چه گُدُم

خواستم بِنِیَرُم تو چه اِگوی .

آخه اِی روزا یَه خورده زِ جوونا اِگوی زِندِاِی حونِنِ وِل کِردِنه .

یادِت بو که هیچی جا زِندِایتِه نَوا گِرِه .